pagodromio-mosxatoy9
pagodromio-mosxatoy4
pagodromio-mosxatoy8
pagodromio-mosxatoy10
pagodromio-mosxatoy1
pagodromio-mosxatoy5
pagodromio-mosxatoy3
pagodromio-mosxatoy7
pagodromio-mosxatoy6
pagodromio-mosxatoy2

Η ιστορία του παγοδρομίου του Μοσχάτου

Το παγοδρόμιο Μοσχάτου ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1980 από τον Ιωάννη Καπετανίδη.

Η ιδέα του παγοδρομίου γεννήθηκε από ένα ταξίδι στο εξωτερικό που είχε κάνει ο ίδιος. Χωρίς να έχει γνώση του χώρου της παγοδρομίας εντυπωσιάστηκε από το πόσο μοναδική αίσθηση έχει το πατινάζ στον πάγο και θεώρησε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ιδιαίτερο για την Ελλάδα.

Η κατασκευή του παγοδρομίου διήρκησε περίπου 2 χρόνια αφού έγινε με ίδια κεφάλαια χωρίς καμμία χρηματοδότηση. Τεχνικά δε για την εποχή εκείνη ήταν αρκετές οι δυσκολίες για ένα έργο που όμοιο του δεν είχαν συναντήσει μηχανικοί και τεχνικοί. Να σημειώσω εδώ ότι η επικοινωνία με τις εταιρίες στο εξωτερικό γινόταν με τέλεξ. Τα ψυκτικά μηχανήματα παραγγέλθηκαν από την εταιρία στη Σκανδιναβία Stahl-Astra. Οι σωληνώσεις αγοράστηκαν στην Ελλάδα. Θυμάμαι την έκπληξη του συγκολλητή όταν του ζητήσαν να κολλήσει χιλιόμετρα σωληνώσεων για να καλύψουν την παγοπίστα! Στη διάρκεια των 2 χρόνων μάθαμε ότι χτίζεται ένα άλλο παγοδρόμιο στο Πολύδροσο και σπεύσαμε να δούμε τους «ανταγωνιστές». Το παγοδρόμιο του αείμνηστου κ. Σπυρόπουλου τελείωσε την κατασκευή του πριν από μας.

Εκείνες τις δύο δεκαετίες λειτούργησαν και άλλα μικρότερα παγοδρόμια στην Ελλάδα όπως αυτό στη Βάρη, ένα παλιό σινεμά στη Λ. Βουλιαγμένης νομίζω, στη Θεσσαλονίκη (πολύ «δυνατή» στο χόκεϊ πάντα) και στη Χαλκίδα. Ήταν τότε περίπου η περίοδος που ήταν πολύ δημοφιλή τα roller, υπήρχαν πολλές πίστες που έκανες πατινάζ με roller quad πατίνια-δεν είχαν κυκλοφορήσει ακόμη τα inline.

Τα πρώτα χρόνια έγιναν πολλές προσπάθειες να μαθευτεί ή ιδέα της παγοδρομίας στην Ελλάδα. Με το πέρασμα του χρόνου αυξανόταν και η επισκεψιμότητα στο παγοδρόμιο. Εδώ να αναφέρω ότι η Ελένη Καπετανίδου, κόρη του Ιωάννη ασχολήθηκε ενεργά με το παγοδρόμιο μετά τις σπουδές της μέχρι το τέλος και αναβάθμισε σε όλα τα επίπεδα τις υπηρεσίες, τους χώρους και την εξυπηρέτηση του παγοδρομίου του Μοσχάτου. Τα τελευταία χρόνια το παγοδρόμιο άλλαξε ριζικά με καινούρια περιμετρική μπάρα, αλλαγή φωτισμού στην πίστα, ανακαίνιση χώρου καφέ, δημιουργήθηκε κατάστημα πώλησης παγοπέδιλων και εξοπλισμού με όλες τις μεγάλες μάρκες του χώρου, και το πιο σημαντικό μπήκε ένα νεανικό, δυναμικό πνεύμα στην οργάνωση της επιχείρησης και την εξυπηρέτηση πελατών !

Το παγοδρόμιο του Μοσχάτου λειτούργησε σχεδόν μία εικοσαετία και καθιερώθηκε σαν εναλλακτικός τρόπος ψυχαγωγίας. Υπήρξε δε το μεγαλύτερο και αρτιότερο παγοδρόμιο που έχει κατασκευαστεί στην Ελλάδα μέχρι σήμερα. Η παγοπίστα του ήταν 1200 τ.μ. Η πίστα τα πρώτα χρόνια «στρωνόταν» με τα χέρια και μεταλλικά φτυάρια, μια διαδικασία που απαιτούσε πολύ κόπο και χρόνο. Αργότερα το παγοδρόμιο απέκτησε το δικό του μηχάνημα λείανσης «Olympia» και η ποιότητα του πάγου δεν είχε πλέον να ζηλέψει τίποτα από παγοπίστες του εξωτερικού.

Παρόλο που το παγοδρόμιο ήταν πόλος έλξης για όσους επιθυμούσαν να κάνουν ψυχαγωγικό πατινάζ, πολλοί ξεκίνησαν να μαθαίνουν καλλιτεχνικό πατινάζ και χόκεϊ στον πάγο. Τα πρώτα αθλητικά σωματεία παγοδρομίας – κάποια από αυτά υπάρχουν ακόμη και σήμερα- δημιουργήθηκαν στο παγοδρόμιο του Μοσχάτου και αργότερα από αυτά ιδρύθηκε η ομοσπονδία παγοδρομιών. Μερικά από τα σωματεία που ιδρύθηκαν ήταν: «Τάρανδος», «Ιπτάμενοι Παγοδρόμοι», «Λευκή Άρκτος», «ΠΑΣ Πειραιά». Στο παγοδρόμιο αυτό γίνονταν όλοι οι πανελλήνιοι αγώνες χόκεϊ και καλλιτεχνικού πατινάζ λόγω της μεγάλης παγοπίστας. Το άλλο οργανωμένο παγοδρόμιο στην Αθήνα, στο Πολύδροσο ήταν μικρότερο σε διαστάσεις. Το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα χόκεϊ έγινε το 1989.

Το χόκεϊ στον πάγο στην Ελλάδα ξεκίνησε στο παγοδρόμιο του Μοσχάτου κυρίως από Έλληνες που είχαν ζήσει στην Τσεχοσλοβακία και ήρθαν στην Ελλάδα – και αργότερα ομογενείς από Καναδά και Αμερική. Αυτοί άρχισαν να παίζουν μεταξύ τους και να δείχνουν στους νεότερους το χόκεϊ και γενικά το πατινάζ. Αν δείτε κάποια από τις φωτογραφίες του χόκεϊ τότε θα δείτε ότι ο εξοπλισμός ήταν εξαιρετικά λιτός: πολλές φορές χωρίς κράνη, με καλαμίδες μπέιζμπολ κ.λ.π. Τα πρώτα ξύλινα μπαστούνια που θυμάμαι δεν είχαν κλίση αριστερά ή δεξιά, ήταν ίσια και τους «δίναμε» κλίση με φλόγιστρο! Τα πρώτα δικά μου παγοπέδιλα χόκεϊ ήταν 3 νούμερα μεγαλύτερα αφού δεν υπήρχαν στο νούμερο μου.

Μερικά από τα ονόματα που ξεκίνησαν στο παγοδρόμιο του Μοσχάτου και συμμετείχαν και στα πανελλήνια πρωταθλήματα του καλλιτεχνικού πατινάζ : Ντίνα Λιβανού, Παναγιώτης Μαρκουίζος, Αλέξανδρος Κυπραίος, Λίζα Μενάγια, Άρης Καστανίδης, Καίτη Παπαφωτίου και πολλοί άλλοι που ξεχνάω.

Στο τέλος της μίσθωσης του οικοπέδου και αφού η ιδιοκτήτρια τράπεζα αποφάσισε την πώληση του, μαζεύτηκαν περίπου 5000 υπογραφές από κόσμο για να παρακαλέσουν να μην κλείσει το παγοδρόμιο. Δυστυχώς δεν έγινε δεκτό τέτοιο αίτημα. Προσωπικά γνωρίζω πως πολλοί στεναχωρήθηκαν, και πολλά παιδιά σταμάτησαν το άθλημα που τόσο αγαπούσαν.

Ελπίζω με το παγοδρόμιο Ice n skate στο Αιγάλεω να φέρουμε άλλα τόσα παιδιά στα αθλήματα αυτά.

Ιωσήφ Καπετανίδης

Υ.Γ. Γιάννη Νούτσο σε ευχαριστώ που μου έμαθες πατινάζ!